All Along The Watchtower

All Along the Watchtower is een populair folkrocklied van Bob Dylan, uitgebracht op zijn achtste studioalbum John Wesley Harding in 1967. Het is een rustig en eenvoudig nummer, bestaande uit drie akkoorden, gespeeld op akoestische gitaar, begeleid door een basgitaar en drums. Enkele intermezzo's op een mondharmonica vormen de enige variatie in het arrangement. De tekst staat centraal, in drie coupletten zonder refrein.

Het nummer was nog maar net verschenen, toen Jimi Hendrix er in januari 1968 in de Electric Ladyland-studio een bijzondere eigen interpretatie van gaf. Sinds hij het de eerste keer hoorde, had het lied hem geïntrigeerd.

De overgang zat in de regel waar the wind began to howl, de wind begon te huilen.

Ook transponeerde hij a-mineur naar cis-mineur. Het was een nieuw lied geworden. Dylan kon de vondst wel waarderen en speelde bij latere gelegenheden ook de versie van Hendrix.

Het is de versie van Hendrix die het lied beroemd heeft gemaakt. Electric Ladyland was zijn bestverkochte album, en the Watchtower de enige single die tijdens zijn leven een 20e plaats in de Amerikaanse hitlijsten haalde. Nadien is het ook vaak gecoverd door andere artiesten. Onder meer Eric Clapton, Spirit, Neil Young, Bryan Ferry, Prince, de Dave Matthews Band en de Grateful Dead hebben het nummer opgenomen of live gespeeld. De versie van U2 staat op het album Rattle and Hum.

In de film Forrest Gump uit 1994 klinkt het op de radio in Vietnam als subtiele sfeertekening van het schizofrene leven van een Amerikaanse soldaat in de sixties. In seizoen 3 en 4 van de tv-serie Battlestar Galactica (2004) speelt het nummer een belangrijke rol. Een versie van het nummer is te horen in de laatste scène van de laatste aflevering van de serie: "Daybreak Part two".

In 2004 verscheen het lied van Hendrix in de lijst van 500 beste nummers aller tijden volgens Rolling Stone op de 48e plaats.