The Jimi Hendrix Experience

Na het ontslag trok Jimi als begeleidend gitarist door de Verenigde Staten, waar hij met vele soul- en bluesgroepen optrad, waaronder veel bekende namen als B.B. King, Little Richard, Jackie Wilson, Bo Diddley en The Isley Brothers. Als beroepsmuzikant oefende Hendrix gemiddeld 6 tot 8 uur per dag, een gewoonte die hij tot aan zijn dood vol zou houden. In Greenwich Village in New York, waar Hendrix optrad als gitarist-zanger met zijn band Jimmy James and the Blue Flames, werd hij ontdekt door Chas Chandler (toen de basgitarist van de Engelse groep The Animals), die hem zag spelen in het plaatselijk bekende Café Wha. Na enkele keren met hem te hebben gesproken en tientallen keren te hebben gejamd, vroeg hij hem mee te gaan naar Engeland, om daar zijn muziekcarrière van de grond te krijgen.

In Engeland vormde hij een groep onder de naam The Jimi Hendrix Experience. Het was een groep met een paar vluchtig bij elkaar gezochte muzikanten, maar later bleek het een sterk trio te zijn. Hendrix zong zelf en speelde uiteraard gitaar en hij werd daarbij ritmisch ondersteund door Noel Redding, basgitaar en gitaar en Mitch Mitchell op drums. Noel Redding was van oorsprong helemaal geen bassist en Mitch Mitchell kwam uit een heel ander hoekje van de muziekindustrie, namelijk de jazz.

Eenmaal gevormd trad de band op in kleine cafeetjes in Engeland. Door Hendrix' flamboyante verschijning, zijn gitaartechniek en extravagante optredens werden ze al snel populairder, maar echte faam bleef uit. Met de cover Hey Joe, opgenomen in 1966 kwam Jimi Hendrix op nummer 6 in de Britse hitparade. In zijn autobiografie vertelt Keith Richards (gitarist van The Rolling Stones) dat zijn vriendin in die tijd, Linda Keith, Jimi Hendrix uit enthousiasme een Fender Stratocaster van Keith Richards gaf en een demo van de song Hey Joe van Tim Rose. Volgens Richards had Hendrix het nummer dus kennelijk van hem gekregen. Later hebben Jimi Hendrix en Linda Keith ook een korte verhouding gehad.

Nadat hun eerste album Are You Experienced in 1967 was uitgebracht, kwam het succes. The Jimi Hendrix Experience werd in Engeland zowat in één klap beroemd. Hun singles werden veel op de radio gedraaid en de band werd regelmatig uitgenodigd voor televisieopnames van populaire muziekprogramma's. Naarmate de tijd verstreek begon de rest van Europa ook steeds meer lucht te krijgen van The Experience. Al snel toerden Hendrix en zijn band door veel Europese landen, waaronder Frankrijk, Duitsland en Noorwegen.

Hoewel Hendrix in Engeland successen boekte en zijn faam zich verspreidde, was hij nog weinig bekend in de VS. Het eerste optreden in de VS op het Monterey International Pop Festival op 18 juni 1967 bracht daar verandering in; The Jimi Hendrix Experience sloeg in als een bom en Jimi kreeg de status from rumor to legend. Op dit optreden stak hij ook zijn gitaar in brand, iets wat hij maar driemaal gedaan heeft. De in brand gestoken gitaar sloeg hij vervolgens stuk op de grond. Andere gimmicks die hij ook al in Engeland gebruikte waren het spelen met zijn tanden en met de gitaar op zijn rug. De eerste keer dat hij zijn gitaar in brand stak zou zijn geweest op 31 maart 1967 bij een optreden in The Astoria in Londen.

Wegens contractuele verplichtingen moesten er twee platen worden gemaakt in 1967. Het eerste album Are You Experienced werd in mei 1967 voor het eerst uitgebracht. Het tweede album Axis: Bold as Love kwam uit eind 1967. Hierin is veelvuldig gebruikgemaakt van nieuwe gitaar- en studiotechnieken, waarmee Hendrix tot op de dag van vandaag nog geassocieerd wordt. Op deze plaat staat de klassieker Little Wing en nummers als Spanish Castle Magic, If 6 was 9 en Bold as Love.

Het derde album van de band, Electric Ladyland (1968), wordt door critici beschouwd als het beste (studio)werk in zijn carrière. Het werd ook het best verkochte album dat Hendrix ooit maakte en het bevat tijdloze klassiekers, zoals de cover van Bob Dylans All Along The Watchtower en Voodoo Child (Slight Return). De beroemde hoesfoto van Electric Ladyland, waarop 19 naakte vrouwen te zien zijn, werd tegen de zin van Hendrix gebruikt. Hendrix zelf had voor deze plaat de voorkeur voor een hoesfoto (gemaakt door Linda Eastman) waarop hij met Redding en Mitchell te midden van een aantal klauterende kinderen op een kunstwerk in Central Park zit. Deze is te zien op de Reprise (VS)-release.

De Jimi Hendrix Experience trad vaak op in televisie-uitzendingen, clubs en uitverkochte concerthallen. De drie mannen bleken elkaar goed aan te vullen, maar Noel Redding was vaak ontevreden over hoe alles verliep met de band. Hij vond de commerciële hype rond de band maar niets en speelde veel liever op zijn oorspronkelijke instrument, de gitaar, dan te bassen bij The Experience. Redding richtte hierom naast The Experience zijn eigen band op, Fat Mattress. Volgens Mitch Mitchell noemde Jimi de band soms Thin Pillow.

Het feit dat Noel zijn eigen band had betekende dat hij en Jimi elkaar steeds minder zagen in de studio. Dit betekende onder andere dat Jimi zelf een deel van de baspartijen inspeelde bij het opnemen van zijn album Electric Ladyland (ook op de andere albums speelde hij wel vaker bas). Vaak weigerde Noel dit te doen vanwege Hendrix' perfectionisme. Bij bijvoorbeeld de single Gypsy Eyes liet Hendrix Redding de baspartij 43 keer opnieuw inspelen, tot grote ergernis van Redding. Na een optreden op het Denver Popfestival in Denver, waarin Hendrix en zijn muzikanten zich moesten opsluiten in een truck vanwege panische fans, kondigde Noel Redding zijn vertrek aan. In 2003 overleed Redding aan de gevolgen van levercirrose.