Seasons in the Sun

Le moribond is een nummer geschreven door Jacques Brel. Als hitsingles zijn de vertolkingen van The Fortunes, Terry Jacks en Westlife onder de titel Seasons in the sun bekender. Alle versies gaan over iemand die gaat sterven en die afscheid neemt van zijn vrienden, maar de wrange tekst van het origineel ontbreekt in de Engelstalige uitvoeringen.

De Canadees Terry Jacks verving medio 1970 Brian Wilson even als producer bij The Beach Boys, tijdens de opnamen van hun album Surf's Up. Hij stelde hen voor een vertolking van McKuens cover op te nemen, maar ze waren niet tevreden met het resultaat (volgens Mike Love vonden ze het "te slap") en het verscheen pas in 2021 op hun latere compilatiealbum Feel Flows. Jacks nam na zijn scheiding van Susan Pesklevits en het uiteenvallen van hun groep The Poppy Family zijn eigen versie van Rod McKuens bewerking op.

Hierin komt het droevige van Le moribond minder hevig naar voren. Het lied is gericht aan een vriend, aan zijn vader en aan een Michelle, die hij my little one noemt. Het nummer begon aan een zegetocht over de gehele wereld met een nummer 1-positie in de Billboard Hot 100. Van deze versie zijn meer dan 15 miljoen exemplaren verkocht.

Tot woede van Rod McKuen (en volgens deze nog meer van Jacques Brel) had hij 42 van de ruim 250 woorden veranderd om er volgens McKuen "een teenybopper-klaagzang" van te maken; en toen Jacks later zelfs een keer beweerde de tekst zelf te hebben bedacht was zijn reactie: "Terry may have spent too many seasons in the sun without a hat!"

Terry Jacks maakte in hetzelfde jaar ook een Duitstalige versie, met tekst door Gerd Müller-Schwanke, onder de titel "In den Gärten der Zeit".

Kurt Cobain was van kinds af aan uiterst ontroerd door de versie van Terry Jacks, het werd het eerste plaatje dat hij kocht; hij nam zijn cover in 1993 met Nirvana op in de BMG Ariola Studios in Rio de Janeiro, dit verscheen pas in 2004 op de DVD die hoorde bij de cd/dvd-box With the Lights Out.