Bohemian Rhapsody

Bohemian Rhapsody is een nummer in rapsodische vorm van de Britse rockgroep Queen. Het verscheen op het album A Night at the Opera uit 1975. Op 31 oktober van dat jaar werd het nummer op single uitgebracht.

Het was een wereldwijde hit voor de groep in 1975/1976 en de heruitgave eind 1991 werd ook een hit. Het wordt algemeen beschouwd als een van de succesvolste platen aller tijden.

Het lied bestaat uit zes delen, waarin een aantal onderling sterk verschillende muziekstijlen aan bod komen. Het nummer combineert onder meer progressieve rock met hardrock en progressieve pop. De intro (0:00–0:49) wordt eerst gevolgd door een ballade (0:49–2:40). Daarna volgen een korte gitaarsolo (2:40–3:05), een opera-achtig intermezzo (3:05–4:07) en een hardrockgedeelte (4:07–4:54). Ten slotte is er een lange outro (4:54–5:55), die wordt afgesloten met het geluid van een gong.

Het nummer is verder afwijkend qua opbouw van een normaal lied doordat het geen refrein kent. Tevens is er maar weinig tekstherhaling; geen enkel couplet komt in zijn geheel een tweede keer voor. Aan het eind wordt enkele malen het zinnetje '"nothing really matters" herhaald. Ook komt de regel "Anyway the wind blows" hier nog eens terug, die ook aan het begin voorkwam.

Over de precieze betekenis van de ogenschijnlijk weinig samenhangende tekst is weinig duidelijk; zanger en schrijver Freddie Mercury hield er niet van om in interviews zijn teksten uit te leggen. Er is wel geopperd dat Goethes beroemde werk Faust een belangrijke bron van inspiratie heeft gevormd.

De tekst bevat filosofische elementen. Meteen in de intro wordt de vraag gesteld of het leven zoals wij dat ervaren echt is ("Is this the real life? Is this just fantasy?"), waarna wordt geconcludeerd dat er aan de realiteit geen ontsnappen mogelijk is.

Vervolgens lijkt het te gaan om een jongen uit een arme familie die een man doodschiet, en moet vluchten. De jongen beseft dat hij zijn leven, dat nog maar net was begonnen, vergooid heeft. Biograaf Ann-Lesley Jones heeft Mercury hierover gesproken, maar hij wilde er niks over zeggen. Hij kwam uit een streng gelovig gezin, waar homoseksualiteit taboe was. Jones sprak voor de biografie van Mercury echter ook met Tim Rice. Volgens hem verwijst de man die hij doodschiet naar de heteroseksuele Freddie, die hij achter zich laat. Rice schreef samen met Mercury de teksten voor het album Barcelona. Ook heeft Rice hierover gesproken met drummer Roger Taylor. Na Mercury's overlijden sprak Jones nog met zijn toenmalige levenspartner Jim Hutton. Hij vertelde dat hij vaak praatte met Mercury over zijn homoseksualiteit: "De verborgen boodschap in het lied is eenvoudig: hoe veel beter was zijn leven geweest, hoeveel gelukkiger was hij geweest als hij gewoon openlijk zichzelf had kunnen zijn? Freddie zou er nooit openlijk over praten omdat hij de schijn moest ophouden voor zijn familie."

Het opera-gedeelte bevat veel religieuze toespelingen; zo wordt hier Beëlzebub genoemd en komt de Arabische spreuk Bismillah ("in naam van God") voor. De tekst bevat verder enkele verwijzingen naar de operawereld. De naam Scaramouche wordt genoemd, evenals Figaro uit Il barbiere di Siviglia van Rossini. Verder wordt de 16-eeuwse geleerde Galileo Galilei aangeroepen, die door de Kerk werd vervolgd. Mogelijk verwijst dit zowel naar de hoofdpersoon uit Faust als naar het thema homoseksualiteit, waar Mercury graag acceptatie voor wilde.