I Will Follow Him

Chariot, beter bekend als I will follow him is een lied geschreven door Franck Pourcel en Paul Mauriat. Het lied dateert uit 1961, maar was toen nog instrumentaal. Franck Pourcel nam het destijds op met zijn eigen orkest en bracht het uit als single en op zijn muziekalbums Amour, Danse, Et Violons. No.17 (1961) en Un’orchestra nella sera (n.1) uit 1962 (EMI). Pourcel en Mauriat schreven het nog onder hun pseudoniemen J.W. Stole (Pourcel) en Del Roma (Mauriat). In latere jaren werd Raymond Lafêvre nog bij de credits toegevoegd; hij maakte het arrangement. Mauriat nam het zelf ook nog eens op met zijn orkest. Vervolgens schreef Jacques Plante er een Franse tekst bij, Norman Gimbel schreef de Engelse tekst.

Het nummer is een aantal keren gecoverd. De orkestrale versie verscheen in uitvoeringen van onder meer André Rieu en Klaus Wunderlich. Ook Mai Tai waagde zich aan een versie.

Little Peggy March haalde er een groter succes mee. Zij zong het lied in veertien weken tijd tot aan de eerste plaats (week 27 april 1963) in de Billboard Hot 100. In Engeland bleef deze versie onopgemerkt (waarschijnlijk door die versie van Petula Clark). Voor Nederland en België kwam het plaatje te vroeg; zij hadden nog geen officiële hitparade. De versie werd wel opgenomen in de ironische en experimentele film Scorpio Rising van Kenneth Anger. Hij gebruikte de titel van het lied om de blinde volgers van christenen en fascisten aan te duiden. Overigens verscheen het vanwege diezelfde titel in de film Sister Act uit 1992.