Le Moribond

Le moribond is een nummer geschreven door Jacques Brel. Als hitsingles zijn de vertolkingen van The Fortunes, Terry Jacks en Westlife onder de titel Seasons in the sun bekender. Alle versies gaan over iemand die gaat sterven en die afscheid neemt van zijn vrienden, maar de wrange tekst van het origineel ontbreekt in de Engelstalige uitvoeringen.

Jacques Brel bracht het nummer in 1961 zelf als eerste uit, zowel op single als op een langspeelplaat (getiteld Marieke, later 5 genaamd). Le moribond (de stervende) gaat over het afscheid nemen van vrienden (Émile, de pastoor, Antoine en zijn vrouw). Hij geeft nog even een sneer naar Antoine, met wie zijn vrouw vreemdging ("Car vu que tu étais son amant").

Zoals van meerdere andere Brelnummers maakte Rod McKuen ook hiervan in samenwerking met de chansonnier een Engelstalige versie, hij gaf deze als titel "Seasons in the Sun" en bracht ze in 1964 uit op zijn album Rod McKuen Sings the McKuen/Brel Songbook. Ten opzichte van het origineel maakte hij de tekst minder cynisch en meer nostalgisch. McKuens cover werd eerder al opgenomen door The Kingston Trio, in 1963, als single en op hun album Time To Think.

In 1964 vertaalde Will Ferdy het nummer in het Nederlands en nam het op, als De stervende, in een productie van Eric Smets bij Delta (in 1961 opgericht door de Nederlander Hans Kellerman). Het werd geen succes. In 1965 bracht Ferdy het nummer opnieuw uit, deze keer op het label Cardinal Records (van Rocco Granata). Het bereikte de twaalfde plaats in de BRT Top 30.

Van Le moribond zijn inmiddels honderden covers gemaakt, onder andere door The Fortunes (1968), The Beach Boys (1973), Terry Jacks (1974), Nana Mouskouri (op haar Book Of Songs uit 1974), Nirvana (1993), Me First and the Gimme Gimmes (op Have a Ball uit 1997), Black Box Recorder (1998) en Westlife (1999).