Paroles, Paroles

"Parole parole" is een nummer van de Italiaanse zangers Mina en Alberto Lupo. Het nummer werd in april 1972 uitgebracht. In 1973 bracht Dalida een Franstalige versie onder de titel "Paroles, paroles" uit op haar album Julien. Op 17 januari van dat jaar werd het uitgebracht als de eerste single van het album.

De tekst van "Parole parole" is geschreven door Leo Chiosso en Giancarlo Del Re, terwijl de muziek is geschreven door Gianni Ferrio. Zij waren destijds respectievelijk de schrijvers en de dirigent van het Italiaanse televisieprogramma Teatro 10. Het nummer, waarvan de titel naar het Nederlands te vertalen is als "Woorden, woorden", is een dialoog tussen de zang van Mina en de spoken word-passages van Lupo. Het nummer gaat over loze woorden; de zangeres vertelt over het einde van de liefde en de leugens die zij aan moet horen, terwijl de mannelijke acteur alleen maar praat. Zij spot met de complimenten die hij haar geeft en noemt ze slechts lege woorden.

Producer Bruno Gigliotti, ook bekend als Orlando en de broer van Dalida, was in Italië toen "Parole parole" werd uitgebracht en hoorde het nummer. Hij vroeg aan de rechthebbenden van het nummer of Dalida het mocht opnemen. Zij vond dit een goed idee en vroeg aan Alain Delon, met wie zij al zeventien jaar bevriend was, of hij de mannelijke stem wilde inspreken, een aanbod dat hij direct accepteerde. Orlando vroeg aan Michaële of zij de Franse tekst zou willen schrijven, omdat zij net als Dalida in Egypte is geboren en daardoor haar Italiaanse accent zou begrijpen. Delon was tevreden met deze tekst, die de titel "Paroles, paroles" meekreeg, maar Dalida vond dat er een aantal woorden veranderd moesten worden. Aangezien Michaële erop stond dat de door haar geschreven tekst niet zou veranderen, gebeurde dit niet.

De muziek van "Paroles, paroles" werd apart van de zang opgenomen. De muziek neigt naar bossanova. Dalida en Delon namen hun stemmen ook apart op. Dalida nam haar deel eerst op, waarna Delon de lichten in de studio uitdeed, vroeg om een kruk en zijn stem insprak terwijl hij naar Dalida keek. Het nummer werd op 17 januari 1973, de veertigste verjaardag van Dalida, uitgebracht in Frankrijk, en kwam gedurende het jaar in steeds meer landen uit als single. Het werd een grote hit en kwam in Frankrijk en Monaco op de nummer 1-positie terecht. Daarnaast werd het ook in Japan, Luxemburg, Mexico, Portugal en Wallonië de top 10 gehaald. In Nederland kwam de single niet in de Top 40 terecht en bleef het steken op de eerste plaats in de Tipparade. Het groeide uit tot een van de bekendste nummers van Dalida en de titel groeide uit tot een Franse uitdrukking, die staat voor "mensen die beloften maken en zich er nooit aan houden".